Sunucu kaynakları kontrolü

Bir sunucu, sanal veya özel olsun, aşırı yüklendiğinde, web sitelerinin yavaş yüklenmesine ve içerik yerine rahatsız edici hatalar üretmesine neden olur. Böyle bir sonucu önlemek için parametrelerini dikkatlice izlemek ve kaynakların zamanında analizini yapmak gerekir.

Daha sonra, barındırma sağlayıcısının araçlarını ve sunucu tarafındaki terminali kullanarak bireysel kaynakları teşhis etmeye bakacağız. Ayrıca, zayıf sistem performansıyla ilişkili sorunları çözmek için çeşitli yaklaşımları ele alacağız. Talimatlar, önceden yüklenmiş yazılımdan bağımsız olarak Linux işletim sistemini çalıştıran tüm sunucular için geçerlidir.

VMmanager aracılığıyla sunucu kaynaklarının kontrol edilmesi

VMmanager sanallaştırma aracı, tanılama için en basit ama aynı zamanda evrensel çözümdür. Verimli yönetimin sağlanmasında önemli bir rol oynar. adanmış or sanal sunucular Çoğu modern barındırma sağlayıcısında. Örneğin, kontrol aracın 6. sürümünde gerçekleştirilecektir, ancak önceki sürümler de benzer tanılamalar gerçekleştirebilir.

Analiz için şuraya gitmeniz gerekiyor: VM yöneticisi denetim masasına gidin ve istediğiniz sanal makineyi seçin:

Daha sonra kullanıcı kaynakların kullanımını gerçek zamanlı olarak hemen görebilir. Daha detaylı istatistikler için “Parametreler”i seçmeniz gerekir:

Üstteki ayrıntılı istatistikler sekmesi genel sunucu özelliklerini ve sanallaştırma türünü görüntüler. Grafiklerde ağ tıkanıklığını, işlemci yükünü, RAM'i ve disk alanı kullanımını gerçek zamanlı olarak görebilirsiniz:

Belirli bir zaman dilimine ait disk alanı veya kaynak istatistiklerinin daha ayrıntılı bir analizi için uygun menü öğesini seçmelisiniz. Sanal diskler hakkındaki bilgiler şu biçimde görüntülenir:

Belirli bir kaynağa ait yük istatistikleri kullanışlı bir grafik biçiminde görüntülenir:

Bir gün, hafta, ay, yıl için bir yük grafiği görüntülemek veya gerekli tarihleri ​​manuel olarak seçmek mümkündür. Tüm ana kaynaklar görüntülenir: işlemci, RAM, depolama, ağ arayüzü.

Birçok kullanıcı kaynakların belirli bir süre boyunca eşit şekilde kullanılmasını bekler. Ancak, durum her zaman böyle değildir. Örneğin, ağ arayüzü boşta modunda bile benzer görünebilir:

Bu durumda herhangi bir önlem alınması gerekmez. Ancak, bir işlemci, RAM veya disk depolaması durumunda, sunucu kaynaklarının %100'ünü sürekli olarak kullanmamalıdır; önerilen yük %70'ten fazla olmamalıdır.

Terminalde sunucu kaynaklarının kontrol edilmesi

Toplam yük analizi

Daha önce bazı analiz seçeneklerine bakmıştık Sunucu kaynaklarının genel tanısı makale. Orada standart araçlardan bahsettik, örneğin üst/üstündeve ayrıca kurulum ve yapılandırmaya da baktık ağ verileri tarayıcı aracılığıyla sunucu kaynaklarını izlememize olanak tanıyan yardımcı program. Bu makalede şunlara bakacağız htop alternatif olarak üst Genel sistem kaynakları analizi için yardımcı program.

Araç varsayılan olarak Linux dağıtımlarında önceden kurulu değildir, bu yüzden kurulumla başlayalım. Debian/Ubuntu için şu komutu kullanırız:

apt-get install htop

CentOS için, şunu kullanmak daha mantıklıdır: ILIK depolar. Varsayılan olarak devre dışıdır, bu yüzden ilk komut bunları eklemekten sorumludur ve ikinci komut ise bunları yüklemekten sorumludur htop:

yum -y install epel-release
yum install htop -y

Kurulumdan hemen sonra, yardımcı programı uygulama menüsünden veya terminalde uygun komutla açabilirsiniz:

htop

Sonuç olarak kullanıcı sistem hakkında tüm bilgileri görebilecektir:

Sol üst köşede, her bir çekirdeğin kullanımı, RAM ve takas belleği dahil olmak üzere işlemci verileri görüntülenir. Linux'ta takas belleği, RAM yetersizliği durumlarında kullanılır ve sistem kararlılığını sağlar. Sağ üst köşede işlemci yükünü ve etkin görev sayısını görebilirsiniz. Ortadaki kısım, sıralama yeteneğiyle etkin işlemleri gösterir. Alt kısım, kısayol tuşları ve işlevsellik hakkında bilgi sağlar. "Yardım" bölümü, programın yeteneklerinin ayrıntılı bir açıklamasını içerir:

Sistemin kendisini teşhis etmeden önce, sunucuda tam olarak kaç çekirdek/işlemci kullanıldığını anlamak gerekir. Kullanıcı, değerlerini ekranın sol üst köşesinde bulabilir. htop yarar:

Veya şu komutu çalıştırarak:

nproc

Elde edilen değere bağlı olarak, izin verilen toplam yük hesaplanacaktır (Sağ üst köşedeki Yük ortalaması). Bizim durumumuzda 2'ye eşittir, bu da maksimum yükün 2.0 olduğu anlamına gelir. Ancak bu, sistemin 2.0 yükü altında tamamen donacağı anlamına gelmez. Bu sayı daha yüksek olabilir, ancak bu durumda diğer tüm görevler sırada olacak ve sunucunun kendisi yüklenecektir. İdeal değer, %70'ten fazla olmayan bir yük olarak kabul edilir. Örneğin, tek işlemcili bir sunucuda Yük ortalaması 0.7 içinde olmalıdır. Yukarıda belirtilen örnekteki sunucu durumunda, iyi bir gösterge 1.4'ten yüksek olmayan değerler olacaktır.

kullanma htop veya benzerleri, kullanıcının ana kaynakları değerlendirmesi gerekir: ortalama işlemci yükü, RAM kullanımı, disk alanı ve ağ arayüzü. Kaynaklar minimumsa, işlemleri CPU kullanımına göre sıralamanız, yüksek tüketimli işlemleri belirlemeniz ve ardından bunları optimize etmeniz veya sonlandırmanız gerekir. Programı kapatmak imkansızsa veya optimizasyon başarısız olursa, daha güçlü bir yapılandırmaya sahip bir sunucuya geçmeyi düşünmeniz önerilir.

Boş RAM kontrol ediliyor

Bu bölümde herhangi bir sunucunun işleyişinin önemli bir yönü olan yeterli düzeyde boş RAM'e daha yakından bakacağız.

Herhangi bir Linux sistemindeki boş RAM'i terminal aracılığıyla kontrol etmenin en kolay yolu şu komuttur:

free -m

Çıktıda toplam, kullanılan, boş ve önbelleğe alınmış RAM'in yanı sıra takas hacmi gibi megabayt cinsinden şu verileri elde ederiz:

Araç, belirli bir zaman noktasında genel verileri elde etmek için yararlıdır. Dinamik RAM kullanım tanılamaları için şunu öneriyoruz: vmstat Çıkış bilgisinin güncelleme sıklığını yapılandırmamıza olanak tanıyan yardımcı program:

vmstat 1

Yukarıdaki örnekte, veriler her saniye güncellenecektir. Çıktı, şuna benzer bir biçimde üretilir: ücretsiz:

Araç ayrıca genel sistem bilgisi de sağlar, ancak bizim durumumuzda yalnızca RAM'den sorumlu olan sütunlar, yani bellek ve takas önemlidir. Tüm değerler kilobayt cinsinden belirtilir. Bunlara daha ayrıntılı bakalım:

Bellek (VERİ DEPOSU):

• swpd: fizikselle değiştirilen sanal bellek.
• ücretsiz: kullanılabilir fiziksel bellek (RAM).
• devetüyü rengi: diske yazmadan önce tampon olarak kullanılan bellek.
• önbellek: Erişimi hızlandırmak için önbellek olarak kullanılan bellek.

takas

• si: Erişimi hızlandırmak için önbellek olarak kullanılan bellek.
• so: fiziksel bellekten takas belleğine yazılan veriler.

Ayrı olarak, tüm sistem kaynakları tanılama yardımcı programlarının başlangıçta günlüklerden veri aldığı gerçeğinden bahsetmeye değer. RAM durumunda, kullanıcı ilgili dosyayı açarak verileri doğrudan görüntüleyebilecektir:

cat /proc/meminfo

Çıktı oldukça kapsamlı, ancak hafızayı analiz etmek için ilk kayıtlara dikkat etmek yeterli:

Aşırı RAM kullanımıyla ilgili sorunlar çoğunlukla belirli bir görev veya işlemle ilgilidir. Başlangıçta, sorunlu işlemleri belirlemek için yaygın araçlar kullanan tanılamalar yeterli olacaktır. Bir çözüm olarak, belirli bir uygulamayı optimize etmeyi, büyük miktarda bilgiden bahsediyorsak önbelleğe almayı ve veri sıkıştırmayı etkinleştirmeyi veya sunucu yapılandırmasını artırmayı düşünebilirsiniz.

Disk alanı denetimi

Sunucu disk alanının teşhisi diğer kaynakları kadar önemlidir. Kural olarak, kontrol ihtiyacına dair sinyaller şunlardır: mevcut dosyaları oluşturma veya yazma yeteneğinin olmaması, yavaş sistem performansı ve çeşitli giriş/çıkış hataları.

Bunu kontrol etmenin en kolay yolu şu komuttur:

df -h

Buna karşılık araç, tüm bağlı disk bölümleriyle ilgili bilgileri gösterecektir:

Daha detaylı dizin izleme için şu komutu kullanabilirsiniz:

du -hs /*

Bu şekilde, kullanıcı her dizinin ne kadar yer kapladığını bulabilir. Sistem performansını geri yüklemek için, en fazla bellek tüketen diskin bölümünü optimize etmeniz gerekir. Toplam miktarın boş alanının %80-90'ından fazlasının kullanılmasına izin verilmemesi önerilir; kalan %10-20, sistemin kararlı çalışması için yeterli olmalıdır. Optimizasyon mümkün değilse disk alanını artırmanız önerilir. Bu, yeni diskler ekleyerek veya mevcut diskleri genişleterek ve bulut depolama kullanarak yapılabilir. Seçilen çözüm ne olursa olsun, dosya kaybını önlemek için her zaman bir yedek kopya oluşturmanız önerilir.

Ağ arayüzü kontrolü

Sunucu tanılamasının son, ancak daha az önemli olmayan yönü ağ arayüzünü kontrol etmektir. Nethogs Bu yardımcı program, gerçek zamanlı olarak ağ işlemleri tarafından ne kadar trafiğin hesaba katıldığı hakkında genel bilgi edinmek istiyorsanız kullanılabilir.
Cent OS'de kurulum ve başlatma:

yum install nethogs
nethogs

Debian/Ubuntu için:

apt-get install nethogs
nethogs

Araç, şu anda ağ kaynaklarını kullanan işlemleri gösterecektir:

Kullanmanızı öneririz iftop Daha detaylı analiz için.
Cent OS'de kurulum ve başlatma:

yum install iftop
iftop

Debian/Ubuntu için:

apt-get install iftop
iftop

Program çıktısı, IP adreslerini, portları, aktarılan veri miktarını ve aktarım hızını gösteren etkin bağlantıların bir listesidir. Programın ana avantajı, ağ kanalı yüklemesinin görsel tasarımıdır:

Sunucu ağ kanalının teşhisi ve yüksek yükteki sorunların belirlenmesinden sonra, barındırma sağlayıcısının tarafındaki ağ bağlantılarının bant genişliğinin artırılması veya belirli sorunlu arayüzün ayarlarının optimize edilmesi önerilir. Yedekleme aracı olarak, ağ etkinliğindeki değişiklikleri hızlı bir şekilde izlemek ve gerekirse ağ altyapısını gereksinimlere uygun şekilde düzenli olarak güncellemek için çeşitli izleme sistemlerini kullanabilirsiniz.

Sonuç

Sonuç olarak, sunucu kaynaklarının teşhisinin, etkin bir sunucu yönetiminin ayrılmaz bir parçası olduğu vurgulanabilir. sanal ve adanmış sunucular. Makale bize tam bir sunucu analizi için ana araçlara bakma olanağı sağladı ve ayrıca olası sorunları gidermek için pratik önerilerde bulundu. Düzenli sistem tanılamaları, sunucunun etkin kullanıcı katılımı olmadan bile sorunsuz bir şekilde çalışmasını sağlar.