Menedżerowie pakietów Linux

W tym artykule dowiemy się, czym są menedżery pakietów i przyjrzymy się dwóm najpopularniejszym menedżerom dla systemów Linux: APT (Advanced Package Tool) i YUM (Yellowdog Updater, Modified) . Przeanalizujemy podstawowe zasady działania menedżerów pakietów Linux, porównamy ich funkcje i zalety oraz omówimy przykłady praktycznego zastosowania, w tym podstawowe polecenia i funkcje do zarządzania pakietami.

Menedżery pakietów to narzędzia w systemach operacyjnych przeznaczone do zarządzania instalacją, aktualizacją i usuwaniem komponentów oprogramowania, zwanych pakietami. Mówiąc prościej, menedżery pakietów pomagają instalować, usuwać i aktualizować oprogramowanie na komputerze. W systemie operacyjnym Linux menedżery pakietów są szczególnie ważne, ponieważ automatyzują ten proces, zapewniając poprawne i bezkonfliktowe działanie wszystkich programów w systemie.

Menedżer pakietów APT

Informacje ogólne

APT to menedżer pakietów dla systemów operacyjnych opartych na Debianie, takich jak Debian i Ubuntu , który obejmuje również apt-get i apt-cache . Służy do instalowania, usuwania i zarządzania pakietami oprogramowania. Jak każde inne narzędzie w systemie Linux, apt ma intuicyjną składnię:

apt command option package_name

Do najczęściej używanych poleceń należą:

update – odśwież listę pakietów
upgrade – uaktualnij zainstalowane pakiety
install – zainstaluj nowe pakiety
remove – usuń pakiet
purge – usuń pakiet wraz z plikami konfiguracyjnymi
autoremove – usuń nieużywane pakiety
search – wyszukaj pakiety

Informacje o podstawowych poleceniach można uzyskać w sekcji pomocy :

Lub otwierając szczegółowy podręcznik:

man apt

W instrukcji możesz zapoznać się ze wszystkimi dostępnymi poleceniami i szczegółowym opisem każdego z nich. Przykładowy wyświetlacz:

Oprócz podstawowych poleceń użytkownicy mogą również wykorzystać dodatkowy argument – ​​opcję. Oto niektóre z nich:

-y, --yes – służy do automatycznego potwierdzania wszystkich monitów, jakie może wyświetlić APT
-q, --quiet – powoduje cichsze wyjście, tzn. zmniejsza ilość informacji wyświetlanych na ekranie
-t, --target-release – umożliwia określenie docelowej wersji systemu operacyjnego do instalacji lub aktualizacji pakietów
-f – wymusza instalację pakietów, nawet jeśli istnieją niespełnione zależności
-c – określa plik konfiguracyjny, który należy użyć.

Przykłady użycia

Przyjrzyjmy się niektórym poleceniom i opcjom w praktyce. Jako przykład użyjemy Pythona3. Na początek musisz zaktualizować listę pakietów:

apt update

Następnie możesz kontynuować instalację:

apt install python3

Jeżeli w przyszłości zajdzie potrzeba usunięcia tego narzędzia, można użyć polecenia usuwania pakietu:

apt remove python3

Lub usuń pakiet wraz z plikami konfiguracyjnymi. To polecenie całkowicie usuwa pakiet z systemu i wszystkie powiązane dane:

apt purge python3

Do codziennego użytku zaleca się wykonywanie aktualizacji zainstalowanych pakietów. Można to ułatwić poleceniem:

apt upgrade

Równie przydatne jest polecenie, które usuwa pakiety zainstalowane jako zależności, ale nie są już potrzebne żadnemu pakietowi:

apt autoremove

Rozważ podobne przykłady, ale używając opcji.

Automatyczna aktualizacja listy pakietów:

apt-get update -y

Cicha aktualizacja wszystkich zainstalowanych pakietów:

apt-get upgrade -q

Instalowanie pakietu określającego docelową wersję systemu operacyjnego (na przykład Ubuntu 22.04):

apt-get install <package_name> -t jammy

Wniosek

Podsumowując sekcję o menedżerze pakietów APT, warto zwrócić uwagę na jego zalety i wady. Zalety obejmują:

1. Szeroki wybór pakietów: dostęp do oficjalnych repozytoriów i repozytoriów stron trzecich;
2. Łatwość użytkowania: intuicyjne polecenia dotyczące instalacji, aktualizacji i usuwania;
3. Automatyczne zarządzanie zależnościami: rozwiązuje zależności bez ingerencji użytkownika;
4. Bezpieczeństwo: wykorzystuje podpisy kryptograficzne w celu weryfikacji autentyczności paczek.

Wśród wad warto wymienić:

1. Ograniczone wsparcie dla pakietów innych firm;
2. Wolniejsze aktualizacje w porównaniu do innych menedżerów pakietów;
3. Brak wsparcia dla niektórych architektur.

Pomimo tych wad APT pozostaje jednym z najpopularniejszych i najbardziej niezawodnych narzędzi do zarządzania pakietami w świecie Linuksa, zapewniając użytkownikom wygodę i wydajność w instalowaniu i aktualizowaniu oprogramowania.

Menedżer pakietów YUM

Informacje ogólne

YUM to menedżer pakietów dla systemu operacyjnego Linux, opracowany przez firmę Red Hat do zarządzania instalacją, aktualizacją i usuwaniem oprogramowania. Służy jako standardowe narzędzie do zarządzania pakietami w dystrybucjach takich jak RHEL , CentOS i Fedora.

Składnia polecenia jest dość prosta i intuicyjna. Składa się głównie ze słów kluczowych i parametrów, które definiują działanie wykonywane przez menedżera pakietów. Przyjrzyjmy się bliżej głównym poleceniom.

Instalowanie pakietu:

yum install <package_name>

Aktualizowanie pakietu:

yum update <package_name>

Usuwanie pakietu:

yum remove <package_name>

Wyszukiwanie pakietu według słowa kluczowego:

yum search <keyword>

Wyświetlanie zainstalowanych pakietów:

yum list

Pełną listę dostępnych poleceń można znaleźć w sekcji pomocy :

Oprócz standardowego zestawu poleceń, narzędzie obsługuje również dodatkowe opcje i flagi. Oto kilka przykładów tych parametrów:

-C – użyj pliku konfiguracyjnego
-q – wycisz wyjście, aby uzyskać dodatkową ciszę
-y – wyłącz interaktywność
-v – włącz szczegółowe wyjście
-e – włącz rozszerzone wyjście

Do najczęściej spotykanych flag należą:

--installroot – zainstaluj pakiety w określonym katalogu
--releasever – zainstaluj pakiety z określonej wersji wydania
--exclude – wyklucz określone pakiety z instalacji
--allowerasing – zezwól na usuwanie zainstalowanych pakietów podczas instalacji nowych
--nogpgcheck – wyłącz sprawdzanie GPG podczas instalacji pakietu

YUM konfiguruje się za pomocą plików konfiguracyjnych:

1. /etc/yum.conf – ten plik zawiera globalne ustawienia programu.
2. /etc/mniam.repos.d – w tym katalogu przechowywane są pliki konfiguracyjne dla każdego repozytorium, z którego YUM pobiera pakiety.

Przykłady użycia

Użyjmy Nginx jako podstawy dla naszych przykładów. Aby zainstalować pakiet, użyj polecenia:

yum install nginx

Wyświetlanie informacji o pakiecie:

yum info nginx

Pokaż listę dostępnych aktualizacji dla Nginx:

yum check-update nginx

Wykonaj aktualizację do najnowszej wersji:

yum update nginx

Usuń program z systemu:

yum remove nginx

Zaktualizuj wszystkie zainstalowane pakiety za pomocą następującego polecenia:

yum update

Jeśli chcesz tylko sprawdzić dostępność aktualizacji, bez ich instalowania:

yum check-update

Przejdźmy do bardziej złożonych przykładów, obejmujących parametry i flagi omówione wcześniej.

Zainstaluj pakiet nginx bez danych wyjściowych i potwierdzenia, używając pliku konfiguracyjnego /etc/yum.conf:

yum -q -y -C install nginx

Zaktualizuj wszystkie pakiety, z wyłączeniem jądra, z uwzględnieniem szczegółowych danych wyjściowych:

yum -v --exclude=kernel update

Usuń pakiet Apache i wszystkie jego zależności, umożliwiając usunięcie zainstalowanych pakietów podczas tego procesu:

yum -y remove httpd --allowerasing

Podsumowanie

Jak każde narzędzie, YUM ma swoje mocne i słabe strony. Jego zalety to:

1. YUM zapewnia prosty i intuicyjny interfejs do zarządzania pakietami.
2. Automatycznie zarządza zależnościami podczas instalacji i usuwania pakietów.
3. Umożliwia dostęp do scentralizowanych repozytoriów zawierających tysiące gotowych do użycia pakietów.
4. Obsługuje funkcję automatycznej aktualizacji.

Wady obejmują:

1. Prędkość. Czas wykonania może być długi, zwłaszcza w przypadku dużych wolumenów danych lub wolnych sieci.
2. Aktualizacje bazy danych. Niektóre operacje wymagają aktualizacji bazy danych pakietów, co może spowolnić proces zarządzania pakietami.
3. Ograniczone wsparcie dla wersji pakietów. YUM czasami oferuje tylko starsze wersje pakietów, co może być problematyczne, jeśli potrzebujesz najnowszej wersji oprogramowania.
4. Konfiguracja repozytorium. Czasami skonfigurowanie dodatkowych repozytoriów jest konieczne, aby uzyskać dostęp do niektórych pakietów lub wersji.

Ogólnie rzecz biorąc, YUM to potężne i wygodne narzędzie do zarządzania pakietami w systemach opartych na Red Hat. Jak każde oprogramowanie, ma jednak zalety i wady, które należy wziąć pod uwagę podczas jego używania.

Menedżerowie pakietów są niezbędni

Zarówno APT, jak i YUM odgrywają ważną rolę w zarządzaniu oprogramowaniem w systemie Linux, zapewniając wygodny dostęp do pakietów i aktualizacji. Pomimo różnic w składni i funkcjach, te menedżery pakietów zapewniają efektywne zarządzanie zależnościami i aktualizacjami oprogramowania. Niezależnie od wyboru, każdy menedżer pakietów pozostaje niezbędnym narzędziem do instalowania różnorodnych aplikacji, zarówno edytorów tekstu w systemie Linux , jak i dowolnego innego oprogramowania.