ویرایشگرهای متن لینوکس

ویرایشگرهای متن کنسول ابزاری ضروری در مدیریت سرور هستند که توانایی ایجاد و ویرایش فایل‌های متنی را فراهم می‌کنند. آنها متمایز هستند زیرا مبتنی بر خط فرمان هستند و فاقد عناصر گرافیکی هستند، اما در عین حال تمام گزینه های لازم را برای کار مؤثر با اطلاعات متنی ارائه می دهند. این ابزار می تواند هم برای کارهای کوچک مانند تغییر یک فایل خاص و هم برای مطالعه کامل آن مفید باشد لاگ سرور در لینوکس.

در این مقاله چندین ویرایشگر متن کنسول برای سیستم عامل های لینوکس را تجزیه و تحلیل خواهیم کرد. بیایید به محبوب ترین راه حل ها نگاه کنیم، مانند نانو, نیروو همچنین در مورد موارد کمتر شناخته شده صحبت کنید: ایمکس, جو و میکرو. پس از مطالعه، کاربر یک ایده کلی از تمام ویرایشگرهای فهرست شده خواهد داشت و می تواند بهینه ترین را برای اختصاصی یا مجازی خود انتخاب کند. سرور.

ویرایشگر متن نانو

نانو یکی از محبوب ترین ویرایشگرهای متن ترمینال برای سیستم های لینوکس است. برخلاف بسیاری از ابزارهای دیگر، نانو یک مزیت منحصر به فرد ارائه می دهد - استفاده از آن به سطح بالایی از حرفه ای بودن نیاز ندارد. این ویرایشگر متن کنسول به گونه ای طراحی شده است که استفاده آسان و شهودی داشته باشد و حتی برای مبتدیان نیز قابل دسترسی باشد. در بیشتر موارد، از قبل روی سیستم نصب شده است. با این حال، اگر در دسترس نیست، می توانید ویرایشگر را با استفاده از دستورات زیر نصب کنید:

برای CentOS:

yum install nano

در دبیان/اوبونتو:

apt install nano

می توانید از این دستور برای باز کردن فایل و کار بیشتر در یک ویرایشگر متن استفاده کنید:

nano path/to/file

لیستی از دستورات اساسی برای کار با فایل ها در پایین پنجره نشان داده شده است. فقط از کلید Ctrl به طور همزمان با عملکرد مورد نظر استفاده کنید. ابزار مستندات می تواند اطلاعات دقیق تری ارائه دهد.

برای استفاده از ابزاری با گزینه هایی که در ترمینال ظاهر نمی شوند، از نحو استفاده کنید:

nano option path/to/file

فهرست کاملی از توابع موجود را نیز می‌توانید در اسناد موجود در لینک بالا بیابید. موارد اصلی شامل موارد زیر است:

+number - خطی را در فایل برای شروع مشخص کنید
--tabsize=digit - تنظیم اندازه زبانه ها در فضاها
--smooth - فعال کردن اسکرول صاف هنگام حرکت در یک فایل
--mouse - پشتیبانی از ماوس را برای ناوبری و برجسته کردن متن فعال کنید
--autoindent - هنگام انتقال به یک خط جدید، به طور خودکار تورفتگی اضافه کنید
--wordwrap - خطوط را با کلمات بپیچید، نه با کاراکترها
--softwrap - خطوط را به صورت بصری، بدون تغییر متن واقعی بپیچید
--syntax=language - فعال کردن برجسته سازی نحو برای یک زبان برنامه نویسی خاص
--bookmarks - اضافه کردن نشانک برای حرکت سریع در میان فایل
--multibuffer - باز کردن چندین فایل در بافرهای مختلف برای ویرایش همزمان
--linenumbers - نمایش اعداد خطوط در نوار کناری
--rebindkey=key:command - یک کلید را دوباره به یک دستور خاص اختصاص دهید

ذکر این نکته ضروری است که برای فعال کردن یا ویرایش برخی از توابع باید از فایل پیکربندی واقع در / استفاده کنید.etc/nanorc. برای فعال یا غیرفعال کردن یک تابع، باید تابع نظر را از خط (نماد #) حذف کنید و برای ایجاد تغییرات در یک گزینه خاص - مقدار مربوطه را تغییر دهید.

ویرایشگر متن Vim

نیرو - یک ویرایشگر متن کنسول پیشرفته است، این یک نسخه بهبود یافته از نسخه اصلی است viکه در سال 1976 منتشر شد. ویژگی خاص آن در مفهوم منحصر به فرد حالت های عملیاتی نهفته است: حالت های عادی، درج و بصری. به دلیل کارایی خود در برنامه نویسی به دلیل مجموعه گسترده دستورات و پشتیبانی از عبارات منظم برای جستجو و جایگزینی مشهور شد. برخلاف ویرایشگرهای ساده‌تر مانند nano، آشنایی با vim ممکن است بیشتر طول بکشد.

نصب بر روی CentOS با دستور زیر انجام می شود:

yum install vim

در دبیان/اوبونتو:

apt install vim

برنامه اجرا می شود و فایل مورد نیاز با دستور باز می شود:

vim path/to/file

همانطور که از مثال بالا می بینید، کد برجسته شده در نیرو به صورت پیش فرض فعال است. عملکرد این برنامه بسیار گسترده است و مدیریت فایل تا حدودی متفاوت از ویرایشگرهای دیگر است. توسعه دهندگان یک جداگانه اختصاص داده اند منبع راهنما برای مطالعه دقیق تمام ابزارها و دستورات ممکن.

به عنوان مثال، رایج‌ترین دستورات به این صورت است:

i - برای شروع وارد کردن متن به حالت درج بروید
Esc - از حالت درج خارج شوید و به حالت فرمان برگردید (حالت عادی)
:w - فایل فعلی را ذخیره کنید
:q - از فایل فعلی خارج شوید
:q! - از فایل فعلی بدون ذخیره تغییرات خارج شوید
yy - خط فعلی را کپی کنید
dd - خط فعلی را قطع کنید
p - خط کپی یا برش شده را بعد از خط فعلی جایگذاری کنید
u - لغو آخرین اقدام
/search_term – جستجوی رشته search_term در یک فایل
:s/old/new/g - همه نمونه های قدیمی را با جدید در خط فعلی جایگزین کنید
:set number - نمایش شماره خطوط

نیرو یک ویرایشگر متن قدرتمند و انعطاف پذیر است که برای بهینه سازی فرآیند کار با متن طراحی شده است. نقطه ضعف اصلی مانع ورود بسیار زیاد برای مبتدیان است. رابط کاربری و دستورات ممکن است برای کسانی که تازه شروع به یادگیری آن کرده اند ناآشنا باشد و این ممکن است در ابتدا منجر به مشکلاتی شود.

ویرایشگر متن Emacs

Emacs یک ویرایشگر متن قدرتمند و قابل تنظیم است که طیف گسترده ای از ویژگی ها را برای ویرایش متن، نوشتن کد و مدیریت فایل ها فراهم می کند. این برنامه از بسیاری از زبان های برنامه نویسی پشتیبانی می کند، دارای پشتیبانی داخلی برای برنامه های افزودنی (پلاگین) است و به کاربر اجازه می دهد تا اسکریپت های خود را برای خودکارسازی وظایف ایجاد کند. Emacs همچنین دارای یک سیستم مدیریت بافر و پنجره منحصر به فرد است که آن را به یکی از انعطاف پذیرترین و با ویژگی های غنی ترین ویرایشگرها تبدیل می کند.

برای نصب روی CentOS از دستور زیر استفاده می کنیم:

yum install emacs

در دبیان/اوبونتو:

apt install emacs

باز کردن یک فایل خاص در کنسول مشابه ویرایشگرهای دیگر است:

emacs path/to/file

به‌طور پیش‌فرض، برجسته‌سازی نحو غیرفعال است و ظاهر آن عملاً تفاوتی با سایر ویرایشگرهای کنسول ندارد. در پایین صفحه یک نوار وضعیت وجود دارد و عملکرد اصلی در بالا قرار دارد. با این حال، هنگام کار با نسخه کنسول ویرایشگر، این قابلیت فقط با استفاده از میانبر صفحه کلید در دسترس است. توجه به این نکته ضروری است که کلیدهای کمکی استفاده شده عبارتند از کلید Control که به طور پیش فرض روی Ctrl تنظیم شده است و کلید Meta روی Alt تنظیم شده است. مستندات صفحه در وب سایت رسمی به شما کمک می کند تا با عملکرد کامل آشنا شوید.

به عنوان مثال، بیایید دستورات پر استفاده را بررسی کنیم:

Alt+X - یک دستور را تایپ کنید
Ctrl+X Ctrl+C - ویرایشگر را ببندید
Ctrl+G - عمل را لغو کنید
Ctrl+H b - نمایش کلیدهای میانبر
Ctrl+X Ctrl+S – ذخیره فایل
Ctrl+X Ctrl+F – باز کردن فایل
Alt+W - کپی 🀄
Ctrl+W - قطع کردن
Ctrl+Y - رب
Ctrl+X 2 - تقسیم پنجره به صورت عمودی
Ctrl+X 0- سوئیچ بین ویندوز
Ctrl+X -> Ctrl+X <- سوئیچ بین بافرها

خلاصه ، ایمکس ویژگی های منحصر به فردی مانند سیستم فرمان انعطاف پذیر، سفارشی سازی بالا و راه حل های کاربردی گسترده را ارائه می دهد. خط فرمان و ماکروهای آن به کاربران اجازه می دهد تا فرآیندهای بسیار عملیاتی ایجاد کنند. با این حال، به دلیل ساختار ذاتا بسیار انعطاف پذیر، استفاده از آن برای مبتدیان توصیه نمی شود.

ویرایشگر متن جو

جو یک ویرایشگر متن مبتنی بر کنسول است که توسط جوزف الیس ایجاد شده است. این یک رابط کاربری ساده و شهودی را ارائه می دهد که برای کار در یک کنسول متنی ایده آل است. جو توابع اولیه ویرایش متن مانند درج، حذف، کپی و همچنین ویژگی های پیشرفته از جمله پشتیبانی از چندین زبان برنامه نویسی با برجسته سازی نحو را ارائه می دهد. مانند نانو، این ویرایشگر یک انتخاب ایده آل برای کسانی است که به قابلیت استفاده اهمیت می دهند.

دستور نصب در CentOS:

yum install joe

در دبیان/اوبونتو:

apt install joe

یک فایل متنی با دستور زیر باز می شود:

joe path/to/file

برجسته سازی نحو به طور پیش فرض فعال می شود و اطلاعات اولیه در مورد فایل در حال ویرایش در بالای ویرایشگر نمایش داده می شود. مانند ویراستاران قبلی، جو دارای بسیاری از گزینه های اضافی، از جمله پشتیبانی از دستورات ماکرو. برای آشنایی با مجموعه اصلی دستورات، باید از کلیدهای ترکیبی استفاده کنید Ctrl + K، و سپس H کلید عملکردهای موجود در بالای ترمینال نمایش داده می شوند:

لیست دقیق‌تری از ویژگی‌ها را می‌توانید در آن پیدا کنید مستندات احتمال برد مراجعه کنید.

جو دارای یک رابط کاربری ساده و شهودی است که آن را برای مبتدیان قابل دسترس می کند. در عین حال، ویژگی های قدرتمندی مانند پشتیبانی از چند پنجره، برجسته کردن متن، جستجو و جایگزینی را فراهم می کند و آن را برای کاربران ماهر جذاب می کند. ضرر از جو این است که در مقایسه با سایر ویرایشگرهای متن، فاقد پشتیبانی و توسعه گسترده است، که ممکن است در آینده به ویژگی‌ها و به‌روزرسانی‌های محدودی منجر شود. کاربران همچنین ممکن است هنگام جابجایی از راه حل های دیگر در تسلط بر ویژگی ها و ترکیب کلیدها با مشکلاتی مواجه شوند.

ویرایشگر متن میکرو

میکرو - یک ویرایشگر متن سبک وزن و با کاربری آسان است که با تمرکز بر مینیمالیسم و ​​شهود طراحی شده است. این ابزار قابلیت ویرایش متن را فراهم می کند و از پسوندهای عملکردی اضافی پشتیبانی می کند. میکرو از برجسته سازی نحو برای زبان های برنامه نویسی مختلف، برجسته سازی چند خطی، پشتیبانی از پلاگین و سایر تنظیمات کاربر قابل تنظیم پشتیبانی می کند.

نصب در CentOS با استفاده از یک اسکریپت خاص با دستور زیر انجام می شود:

curl https://getmic.ro | bash

در دبیان/اوبونتو:

apt install micro

لطفا توجه داشته باشید: با استفاده از این روش نصب، راه اندازی ویرایشگر در CentOS نیز متفاوت خواهد بود. با دستور زیر می توانید یک فایل خاص را زمانی که در دایرکتوری خانه خود هستید باز کنید:

./micro path/to/file

برای استفاده از ابزار از هر دایرکتوری، باید آن را به / منتقل کنیدusr/bin. برای این کار از دستور استفاده می کنیم

mv micro /usr/bin/

پس از آن، میکرو فرآیند راه اندازی در تمام سیستم های لینوکس از جمله Debian/Ubuntu مشابه خواهد بود:

micro path/to/file

کلیدهای پیمایش و ویرایش یک سند را می توان با فشار دادن یاد گرفت Alt+G. دستورات پر استفاده در پایین ترمینال نمایش داده می شود:

La Ctlr+G ترکیبی بخش راهنمای کامل ابزار را باز می کند:

می‌توانید در صفحه رسمی پروژه GitHub در مورد قابلیت‌های ابزار بیشتر بدانید مستندات بخش.

به طور کلی، میکرو ویرایشگر یک انتخاب عالی برای کسانی است که به سبکی و قابلیت استفاده عادت دارند. طراحی مینیمالیستی و عملکرد سریع آن را به ابزاری جذاب برای برنامه نویسان تبدیل کرده است. با این حال، نقطه ضعف ممکن است مجموعه محدود توابع و فقدان یک رابط گرافیکی باشد. با وجود این، میکرو ویرایشگر یک راه حل قابل اعتماد و کارآمد برای ویرایش فایل های متنی است

نتیجه

بررسی ویرایشگرهای کنسول متنی برای لینوکس، تنوع و ویژگی های منحصر به فرد هر یک از آنها را آشکار کرد. فقدان تنها راه حل مناسب بر اهمیت انتخاب فردی تأکید می کند و به کاربران اجازه می دهد تا تجربه خود را مطابق با ترجیحات و نیازهای خود تطبیق دهند. مجموعه گسترده ای از ویرایشگرهای متن کنسول برای لینوکس به کاربران این فرصت را می دهد تا ابزار را مطابق با نیازهای خود سفارشی کنند، که انعطاف پذیری و تنوع در دنیای پردازش کلمه را برجسته می کند.